عشــــــــــــــــــــــــــــق

sp11 — Wed, 30 Apr 2008 16:20:18 GMT

يادم آيد تو به من گفتـــــــي :

از اين عشــــــــــق حذر كن

لحظه اي چند براين آب نظـــــــــر كن

آب آئينه عشــــــــــق گـــذران است

توكه امروز نگاهت به نگاهـــــــي نگران است

باش كه فردا دلت با دگـــــــــــران است

تا فراموش كني چندي از اين شهــــــر سفر كن

با تو گفتم :

حذر از عشــــــــــق ؟

ندانم

سفر از پيش تو هرگــــــز نتوانم 0000000000000 نتوانم

روز اول كه دل به تمناي تو پرزد

چون كبوتــر لب بام تو نشستم

تو به من سنگ زدي ، من رميدم ، نه گسستم

باز گفتم كه :

تو صيادي و من آهوي دشتم

تا به دام تو افتادم همه جا گشتم و گشتم

حذر از عشــــــــــق ندانم 000000000000. نتوانم

اشكــــي از شاخه فروريخت

مرغ شب ، ناله ي تلخــــــــي زد و بگريخت

(كوچه ، فريدون مشيري )

بسه واسه خنده هم اگه بود بسه دیگه

sp11 — Sat, 01 Mar 2008 14:16:04 GMT

می روم خسته و افسرده و زار
.....سوی منزلگه ويرانه خويش
...........به خدا می برم از شهر شما
..................دل شوريده و ديوانه خويش
می برم تا که در آن نقطه دور
......شستشويش دهم از رنگ گناه
...........شستشويش دهم از لکه عشق
..................زين همه خواهش بيجا و تباه
مي برم تا ز تو دورش سازم
.....ز تو ای جلوه اميد محال
...........می برم زنده بگورش سازم
.................تا از اين پس نکند ياد وصال
ناله مي لرزد. می رقصد اشک
.....آه. بگذار که بگريزم من
...........از تو ای چشمه زرين گناه
..................شايد آن به که بپرهيزم من
به خدا غنچه شادی بودم
.....دست عشق آمدو از شاخم چيد
...........شعله آه شدم. صد افسوس
..................که لبم باز بر آن لب نرسيد
عاقبت بند سفر پايم بست
.....می روم. خنده به لب. خونين دل
...........می روم از دل من دست بدار
....................ای اميد عبث بی حاصل

برای تو

sp11 — Tue, 25 Dec 2007 13:56:01 GMT

وقتی من حتی لیاقت ندارم محرم نگاهش باشم

چگونه توقع دارم محرم رازش باشم.

از وقتی آخرین نگاهت را در ذهنم آرشیو کردم ،

قلبم آلارم دلتنگی می دهد.

بعد از درد و دل کردن برای سیگار، او هم آتش گرفت و دود گریست.

اشکهای آسمان در برابر اشکهای من حرفی برای گفتن نداشتند.

امروز حتی سایه ام هم از من فرار کرد، امروز اینجا بارانی بود.

من با رویایت زندگی می کنم و رویا با من مدارا.

بازی با دل

sp11 — Sat, 08 Sep 2007 16:23:58 GMT

شبي غمگين شبي باراني و سرد
                                                          مرا در غربت فردا رها کرد
دلم در حسرت ديدار او ماند
                                                    مرا چشم انتظار کوچه ها کرد
تمام هستي ام بود و ندانست
                                                     که در قلبم چه آشوبي به پا کرد
و او هرگز شکستم را نفهميد
                                                         اگر چه تا ته دنيا صدا کرد

نیمه شعبان

sp11 — Sun, 26 Aug 2007 08:26:21 GMT

نیمه شعبان مبارک

تف بر این روزگار

sp11 — Mon, 13 Aug 2007 09:28:06 GMT

چرا باید سهم من و تو از بودن با

هم به همان اندازه باشد

که ماه و خورشید باهمند !!

به اندازه ی همان ثانیه های کوتاهی که خورشید ،

ماه را در افق بی کران ، به اندازه ی چشم

بر هم زدنی می بیند و بس !!

و این چه روزگار غریبی ست

که خورشید زمانه اجازه ی دیدن ماه را ندارد و

من اجازه ی دیدن تو را .

تف بر این روزگار

تف بر این روزگار غریب .

او دیر کرده است

sp11 — Thu, 21 Jun 2007 14:28:53 GMT

آيينه پرسيد که چرا دير کرده است نکند دل ديگري او را سير کرده است

خنديدم و گفتم او فقط اسير من است تنها دقايقي چند تأخير کرده است

گفتم امروز هوا سرد بوده است شايد موعد قرار تغيير کرده است..

خنديد به سادگيم آيينه و گفت احساس پاک تو را زنجير کرده است

گفتم از عشق من چنين سخن مگوي گفت خوابي سال‌ها دير کرده است

در آيينه به خود نگاه مي‌کنم ـ آه! عشق تو عجيب مرا پير کرده است

راست گفت آيينه که منتظر نباش او براي هميشه دير کرده است..

تو نیلوفر من مرداب

sp11 — Wed, 30 May 2007 15:24:44 GMT

توای نیلوفری که
گل مرداب هستی
برای دیدن من
چرا بی تاب هستی؟!

من دریا چه هستم؟
پراز موج وتلاطم
که گاهی چندکشتی
درونم میشود گم

توحساسی ظریفی
نداری تاب دریا
پرازشوری وتلخی است
دل پرآب دریا

چگونه می توانی

بگویی بدبه مرداب؟!

همین که زیرپایت

شده چون فرشی ازآب

توبی مرداب یعنی:

گلی مصنوعی وسرد

بدون روح واحساس

وحتی چکه ای درد

تو می دانستی ای کاش

که این مرداب دریاست

واوهم گوشه ای از

دل گسترده ماست

( ناصر کشاورز )

دیگه چی؟

sp11 — Mon, 14 May 2007 09:40:18 GMT

فرسنگها را يكي پس از ديگري سپري كن

تا به جاده اي برسي كه نور حقيقت آن جاده،

تو را به آن سوي سرزمين عشق و جاودانگي برساند

آنگاه است كه به آرامشي اَبدي خواهي رسيد

من سرا پا خواهشم در آرزو گم گشته ام
پير فرتوتم كه دربار گنه آغشته ام
آخر پيري شد و نادم نگشتم من هنوز
روز روشن در دل تاريك شب سر گشته ام

چه دردي‌ ست در ميان جمع بودن ولي در گوشه اي آرام نشستن

به رسم دوستي دستي فشردن ولي با هر سخن قلبي شکستن

براي ديگران چون کوه بودن ولي در چشم خود آرام شکستن

چه دردي است

sp11 — Tue, 10 Apr 2007 15:20:00 GMT